FSRS vs SM-2: który algorytm powtórek rozłożonych wygrywa w 2026 roku?

Jeśli porównujesz FSRS vs SM-2, krótka odpowiedź brzmi: FSRS to dokładniejszy, adaptacyjny algorytm dla większości osób uczących się długoterminowo, natomiast SM-2 pozostaje prostą, sprawdzoną opcją dla mniejszych talii lub użytkowników, którzy wolą przewidywalne heurystyki.

Oba algorytmy planują powtórki fiszek, ale przewidują w zasadniczo odmienny sposób. FSRS wykorzystuje model pamięci oparty na uczeniu maszynowym, wytrenowany na twojej osobistej historii powtórek. SM-2 opiera się na stałych regułach mnożenia, które prawie nie zmieniły się od 1987 roku. Ta różnica zaczyna mieć znaczenie, gdy twoja talia przekracza kilkaset kart.

Ten przewodnik wyjaśnia, jak działa każdy z algorytmów, gdzie FSRS wygrywa, kiedy SM-2 wciąż ma sens i jak wybrać właściwy algorytm planowania do swojego sposobu pracy.

Czym jest FSRS?

FSRS to skrót od Free Spaced Repetition Scheduler. To otwartoźródłowy algorytm powtórek rozłożonych w czasie, stworzony przez Jarretta Ye (L-M-Sherlock) i wydany w 2022 roku. FSRS opiera się na modelu pamięci DSR: trudność (Difficulty), stabilność (Stability) i dostępność (Retrievability).

Po każdej powtórce FSRS aktualizuje wartości trudności i stabilności dla danej karty. Następnie planuje kolejną powtórkę tak, aby dostępność osiągnęła wybrany przez ciebie docelowy poziom retencji (zwykle 90–92%) dokładnie w momencie, gdy ponownie zobaczysz kartę.

FSRS jest zintegrowany z Anki od wersji 23.10 i w najnowszych wydaniach jest domyślnym algorytmem planowania dla nowych talii. Jest też natywnie używany przez aplikacje takie jak Deckbase, Mochi i RemNote.

Czym jest SM-2?

SM-2 to algorytm SuperMemo-2 opracowany przez Piotra Woźniaka i opublikowany w 1987 roku. Zasłynął, ponieważ Anki przez wiele lat używało jego zmodyfikowanej wersji jako domyślnego algorytmu planowania.

SM-2 działa na jednej wartości zwanej współczynnikiem łatwości (ease factor). Za każdym razem, gdy oceniasz kartę, algorytm mnoży bieżący interwał przez współczynnik łatwości, aby wyznaczyć następny interwał. Oceny „trudne" obniżają współczynnik łatwości, a oceny „łatwe" go podnoszą.

Algorytm jest prosty i solidny. Pomógł milionom osób zapamiętać słownictwo, fakty medyczne, kodeksy prawne i pojęcia techniczne. Nie modeluje jednak pamięci bezpośrednio. Wykorzystuje stałe reguły, które poza współczynnikiem łatwości nie dostosowują się do indywidualnych krzywych zapominania.

FSRS vs SM-2: porównanie bezpośrednie

Największą praktyczną różnicą jest personalizacja. SM-2 stosuje tę samą formułę do każdego użytkownika. FSRS uczy się na podstawie twoich rzeczywistych ocen i optymalizuje interwały pod twoją pamięć.

Dokładność przewidywania: co mówią benchmarki

Najczęściej cytowane porównanie pochodzi z benchmarku Expertium, w którym oceniano algorytmy planowania na podstawie ponad 700 milionów powtórek w Anki.

Niższe wartości oznaczają, że algorytm lepiej przewiduje, czy przypomnisz sobie kartę, czy ją zapomnisz. FSRS-5 zmniejsza błąd przewidywania o około dwie trzecie w porównaniu z SM-2. W rzeczywistych sesjach nauki przekłada się to na mniej niespodziewanych wpadek i mniej niepotrzebnych powtórek materiału, który już znasz.

Kiedy FSRS jest lepszym wyborem

FSRS zwykle wygrywa u osób, które:

• mają talie z 500+ kart,
• uczą się miesiącami lub latami, a nie kilka dni,
• chcą ustawić jawny docelowy poziom retencji,
• mieszają łatwy i trudny materiał w tej samej talii,
• mają już 1000+ powtórek w historii do optymalizacji parametrów,
• chcą zminimalizować dzienny czas powtórek bez pogorszenia przypominania.

Studenci medycyny, osoby uczące się języków i kandydaci do certyfikatów często odnoszą największe korzyści, ponieważ uczą się długo, a ich biblioteki kart są duże.

Kiedy SM-2 wciąż ma sens

SM-2 wciąż jest rozsądnym wyborem, jeśli:

• prowadzisz małą lub krótkotrwałą talię (poniżej 500 kart),
• dopiero zaczynasz z powtórkami rozłożonymi w czasie i chcesz prostego algorytmu planowania,
• wolisz przewidywalną, ręczną kontrolę od optymalizacji algorytmicznej,
• masz starszą konfigurację Anki, która już działa,
• nie masz jeszcze wystarczającej historii powtórek, na której FSRS mógłby się uczyć.

SM-2 nie jest zepsuty. Dla wielu użytkowników różnica między SM-2 a FSRS jest mniejsza niż ta, którą robią jakość kart, regularność i uczciwa samoocena.

Jak przejść z SM-2 na FSRS

W Anki 23.10 lub nowszym:

1. Otwórz talię i kliknij Opcje.
2. Przewiń do sekcji Zaawansowane.
3. Włącz FSRS.
4. Ustaw docelowy poziom retencji (zacznij od 90–92%).
5. Kliknij Optymalizuj, aby dopasować parametry do swojej historii powtórek.

Przełączenie jest nieinwazyjne. Twoje karty i historia powtórek pozostają na miejscu, inaczej planowane są tylko przyszłe interwały.

W Deckbase FSRS jest wbudowanym algorytmem planowania. Nie ma żadnego przełącznika: każda powtórka automatycznie korzysta z FSRS. Jeśli zaimportujesz talię z Anki przez APKG, twoje karty zostaną przeniesione, ale historia planowania nie. Zaczynasz od zera z interwałami FSRS już od pierwszego dnia.

Praktyczny 14-dniowy test

Jeśli nie wiesz, którego algorytmu użyć, przeprowadź ten dwutygodniowy eksperyment:

1. Wybierz jedną aktywną talię z co najmniej 200 kartami.
2. Włącz FSRS i ustaw retencję na 90%.
3. Śledź dzienny czas powtórek, wskaźnik ukończenia i liczbę wpadek przez 14 dni.
4. Porównaj z ostatnimi dwoma tygodniami na SM-2.
5. Zdecyduj na podstawie wyników, a nie teorii.

Większość użytkowników, którzy kończą ten test, zostaje przy FSRS, ponieważ dzienny nakład pracy spada, a retencja pozostaje stabilna.

FAQ

Czy FSRS jest lepszy niż SM-2?

Dla większości osób uczących się długoterminowo z dużymi taliami tak. FSRS dokładniej przewiduje zapominanie i przy tym samym poziomie retencji może zmniejszyć liczbę powtórek o 20–30%. SM-2 wciąż sprawdza się w przypadku małych talii lub użytkowników, którzy wolą prostotę.

Czy FSRS działa bez dużej historii powtórek?

FSRS używa parametrów domyślnych, dopóki nie zgromadzi wystarczającej ilości danych do optymalizacji. Zwykle potrzebujesz około 1000 powtórek, zanim spersonalizowane parametry staną się wiarygodne. Do tego czasu FSRS i tak działa co najmniej tak dobrze jak SM-2 w przypadku większości użytkowników.

Czy mogę wrócić z FSRS na SM-2?

Tak. W Anki możesz wyłączyć FSRS w opcjach talii i wrócić do SM-2. Przyszłe interwały będą planowane zgodnie z SM-2, ale wcześniejsza historia powtórek zostanie zachowana.

Czy Deckbase używa FSRS czy SM-2?

Deckbase używa natywnie FSRS jako głównego algorytmu planowania. Nie ma opcji SM-2. Dzięki temu aplikacja pozostaje prosta, a każdy użytkownik korzysta z nowoczesnego przewidywania retencji bez ręcznej konfiguracji.

Jaki docelowy poziom retencji ustawić?

Zacznij od 90–92%. Niższe wartości zmniejszają nakład pracy, ale zwiększają liczbę wpadek. Wyższe wartości poprawiają przypominanie, ale mogą sprawić, że codzienne powtórki staną się nie do utrzymania. Dostosuj po 2–3 tygodniach na podstawie rzeczywistego wskaźnika ukończenia i czasu nauki.

Ostateczny werdykt

Wybierz FSRS, jeśli chcesz nowoczesnego, adaptacyjnego algorytmu planowania, który zmniejsza obciążenie powtórkami i poprawia dokładność przewidywania w nauce długoterminowej.

Wybierz SM-2, jeśli masz małą talię, wolisz prostotę albo masz już działający sposób pracy i nie chcesz go zmieniać.

Dla większości poważnie uczących się osób w 2026 roku FSRS jest oczywistym domyślnym wyborem. Różnica nie jest tylko teoretyczna: objawia się krótszymi codziennymi sesjami, mniejszą liczbą niespodziewanych wpadek i stabilniejszą retencją długoterminową.

Chcesz uczyć się z FSRS? Wypróbuj Deckbase(opens in a new tab) i powtarzaj z tym samym algorytmem, którego używa Anki, bez skomplikowanej konfiguracji.